“I ain’t no fortunate son”

Fragment refrenu piosenki “Fortunate Son”, w wykonaniu Creedence Clearwater Revival jest chyba najlepszym sposobem, aby opisać moje życie. “Nie jestem synem szczęścia” – zazwyczaj tak bywa, że w życiu mam pecha. Większość pewnie i tak powie, że wszystko to wina nastawienia. Zgodzę się z nimi – jednak z jakkolwiek której strony by na to nie patrzeć, “aby szczęście ktoś miał, pecha ktoś mieć musi”. Gdybym był katolikiem, pewnie dotyczyło by mnie jakieś powiedzonko w stylu “Błogosławieni X, albowiem Y będzie ich czekać w Z”. Może za dużo algebry w moim toku myślenia, ale co ja tak naprawdę mogę? Nigdy nie będę nikim specjalnym, no chyba że sławę zdobędę jako Nożownik z Poznania. Szkoda jednak plamić dobre imię tego jakże pięknego miasta – niesamowicie niedocenionego, i niebywale oszukanego przez Warszawę, Gdańsk (wraz z satelitkami), Wrocław i Kraków. Nie chodzi mi tu wcale o to, że te miasta są ludniejsze, czy mają więcej ’starej zabudowy’ (swoją drogą to żart, że te miasta szczycą się zabytkami z któregośtam wieku. miasta te zostały zniszczone w latach 1939-1945… ale kto tam o takich rzeczach pamięta?).

Obecnie cieszę się wakacjami, i nie muszę myśleć o tym, że “I ain’t no fortunate son”.

Na zdjęciu kadr z filmu “Platoon”. Główny bohater też nie miał szczęścia. Do Wietnamu przybył z nikąd, i nikt o niego nie dbał. Kiedy z tamtąd wracał, miał przynajmniej opiekę medyczną.